Nagroda Orzeł Służby Publicznej 2026

Jak wyrazić wdzięczność komuś, kto uratował mi życie?

Jak podziękować komuś, kto z lodowatej wody wyciągnął moje dziecko?

Jak okazać szacunek komuś, kto z pożaru ocalił cały mój dobytek?

Jak powiedzieć „dziękuję” tym wszystkim ludziom, którzy codziennie narażają swoje zdrowie i życie, by chronić spokój mój i mojej ojczyzny? Tym, którzy nad interes osobisty i strach przedkładają dobro wspólne, a dla których honor i odwaga to życiowe drogowskazy?

Każdego dnia żołnierze oraz funkcjonariusze wszystkich służb publicznych: strażacy, policjanci, ratownicy, antyterroryści zapewniają nam bezpieczeństwo, niejednokrotnie narażając swoje życie. To ich praca. A jednocześnie coś o wiele większego. To ogromna odpowiedzialność i oddanie. To misja.

Dlatego dzisiaj Fundacja Dorastaj z Nami wspólnie z Defence24, chciałaby tych ludzi uhonorować i w sposób szczególny nagrodzić ich postawę. Pokazać ich publicznie i symbolicznie podziękować za to, co robią.

Orzeł Służby Publicznej to wyróżnienie przeznaczone dla żołnierza albo funkcjonariusza jednej ze służb publicznych w Polsce, który w czasie pełnienia służby albo już po jej odbyciu wykazał się ponadprzeciętną, bohaterską i odważną postawą w swoim działaniu na rzecz innych osób.

Nagroda Orzeł Służby Publicznej jest swego rodzaju prostym podziękowaniem złożonym na ręce ludzi, współczesnych „cichych bohaterów”, dla których treścią życia stały się poświęcenie, bezinteresowna pomoc, odwaga, a także służba społeczeństwu.

Nagroda Orła Służby Publicznej wyróżnia i pokazuje DOBRO.

Inicjatorzy Nagrody Fundacja Dorastaj z Nami oraz Defence24 przyznają ją corocznie, podczas uroczystej gali w ramach międzynarodowej konferencji Defence24 Days, która jest największą w Europie Środkowo-Wschodniej konferencją poświęconą zagadnieniom obronności i bezpieczeństwa. To wiodące wydarzenie dla sektora zbrojeniowego oraz branż związanych z bezpieczeństwem obywateli, przedsiębiorstw oraz administracji publicznej.

Nagroda Orzeł Służby Publicznej wręczana jest wraz z nagrodami Orły Bezpieczeństwa, które wyróżniają osoby i instytucje w sposób szczególny przyczyniające się do wzmacniania obronności naszego kraju.

Nagroda Orzeł Służby Publicznej

to wyjątkowa, wspólna inicjatywa Fundacji Dorastaj z Nami i Defence24.

Fundacja Dorastaj z Nami jest organizacją pozarządową, która od 15 lat opiekuje się dziećmi strażaków, żołnierzy, policjantów, ratowników górskich i innych funkcjonariuszy służb publicznych, którzy polegli lub zostali poszkodowani w czasie pełnienia służby. Głównym celem działania Fundacji jest długotrwałe wspieranie dzieci w okresie ich edukacji, aż do 25 roku życia. Od chwili powołania, Fundacja Dorastaj z Nami objęła opieką ponad 300 dzieci z całej Polski.

Defence24 to wydawca największych w Polsce portali eksperckich specjalizujących się w tematyce bezpieczeństwa, obronności, nowych technologii oraz geopolityki. W jej skład wchodzą serwisy informacyjne, portale branżowe, projekty analityczne oraz wydarzenia konferencyjne, które łącznie tworzą największą w kraju platformę wiedzy o sektorze bezpieczeństwa. Defence24 dostarcza aktualne informacje, pogłębione analizy, raporty strategiczne i komentarze ekspertów, wspierając administrację publiczną, przemysł zbrojeniowy, wojsko, oraz odbiorców międzynarodowych. Defence24 wspiera i angażuje się w różne projekty wzmacniające bezpieczeństwo Polski.

Regulamin Konkursu Orzeł Służby Publicznej

Laureat Nagrody Orzeł Służby Publicznej 2026

kmdr ppor. Sławomir Gronowski

W Tatrach uratował spadającego człowieka

14 grudnia 2025 r. schodząc ze szczytu Kozi Wierch, w kierunku Doliny Pięciu Stawów Polskich, kmdr ppor. Sławomir Gronowski usłyszał za sobą krzyk. Gdy się odwrócił, spostrzegł człowieka spadającego stromym zboczem prosto w jego stronę.

Na podjęcie decyzji miał zaledwie kilka sekund. Choć rozsądek podpowiadał, by uskoczyć i uniknąć zagrożenia, u komandora zadziałał instynkt odpowiedzialności za innych, gotowości
do poświęcenia i przekonanie, że nikogo nie zostawia się
w niebezpieczeństwie.

Dlatego kiedy w mroźne, grudniowe popołudnie komandor Gronowski, zapalony taternik, zobaczył człowieka koziołkującego i nabierającego prędkości na stromym stoku, natychmiast ruszył w jego stronę, próbując zatrzymać spadające ciało. Siła pędu była jednak tak duża, że oboje zostali pociągnięci w dół zbocza. Po kilkudziesięciu metrach udało im się zatrzymać. Okazało się, że poszkodowaną była kobieta, którą chwilę wcześniej komandor widział na szczycie. Miała widoczne obrażenia, krwawiła z nosa i ust, miała uraz głowy oraz kręgosłupa w odcinku szyjnym, a także poważnie połamaną rękę. Była nieprzytomna, nie reagowała na wołanie,
a jej oddech był wolny i nieregularny.

Ze względu na duże nachylenie terenu i ryzyko dalszego zsuwania się, komandor poprosił o pomoc innych turystów, którzy zdążyli już wezwać pomoc. Razem wbili czekany
w śnieg, tworząc punkty podparcia i stabilizując pozycję komandora i poszkodowanej. Ranną kobietę okryto puchową kurtką komandora. Ludzie, którzy byli świadkami zdarzenia także próbowali pomagać, oddając swoje ubrania do okrycia wychłodzonej kobiety.

Sam Sławomir Gronowski cały czas podtrzymywał poszkodowaną, nie mogąc puścić jej ani na moment,
ze względu na ryzyko dalszego osunięcia się w dół zbocza.

Cała akcja, w którą ofiarnie zaangażowali się przypadkowi ludzie, trwała ponad godzinę, aż do przybycia ratowników TOPR.

czytaj dalej

Nie ma najmniejszych wątpliwości, że to właśnie dzięki determinacji i odwadze komandora Gronowskiego udało się uratować życie kobiety. Bo często tak bywa, że to postawa jednego człowieka, pociąga za sobą działania innych, mobilizując ogromną siłę i budząc ludzkie serca. Postawa jednego człowieka, który zapominając o sobie, daje przykład
i uruchamia drzemiące w ludziach dobro.

kmdr ppor. Sławomir Gronowski

Służbę w Marynarce Wojennej pełni od 25 lat, z czego 15 lat spędził na okrętach. To realizacja jego pasji i zainteresowań. Jednym z najważniejszych momentów jego kariery było objęcie stanowiska dowódcy ORP „Bałtyk”, co stanowiło spełnienie ambicji i zawodowych aspiracji.

czytaj dalej

Obecnie pełni funkcję Zastępcy Dowódcy OM ORP „Błyskawica”, gdzie wykorzystuje zdobyte doświadczenie
i wiedzę, starając się dalej rozwijać, zarówno siebie, jak
i załogę, z którą ma zaszczyt służyć.

Od dziecka fascynował się żeglarstwem i ta pasja towarzyszy mu do dziś. W wolnym czasie nadal wypływa na morze. Drugą jego wielką pasją są góry.

Zdaniem komandora, zarówno na morzu, jak i w górach kluczowe jest poleganie na własnej wiedzy, doświadczeniu
i umiejętnościach. Ale równie ważni są ludzie. Na morzu jest
to załoga, a w górach partnerzy, z którymi się wyrusza w drogę. Wzajemne zaufanie i odpowiedzialność za siebie nawzajem,
są w tych działaniach podstawą.

Rejs z jednego portu do drugiego można porównać
do przejścia między schroniskami. W obu przypadkach potrzebne są przygotowanie, koncentracja, znajomość trasy
i świadomość miejsc, w których można odnaleźć bezpieczne schronienie.

Zarówno w żeglarstwie morskim, jak i w górach wciąż jest jeszcze bardzo wiele miejsc, które komandor Gronowski chciałby odwiedzić. Ma przed sobą ambitne plany i wyzwania, które chciałby zrealizować. I choć zdaje sobie sprawę, że nie sposób zobaczyć wszystkiego i być wszędzie, to właśnie ta droga, dążenie do kolejnych celów, daje mu ogromną satysfakcję.

Morze i góry to dla mnie nie tylko hobby. To sposób na życie. To one dają mi energię, motywację do działania i siłę do podejmowania kolejnych wyzwań, zarówno w służbie, jak i poza nią. Najważniejsze nie jest to, ile miejsc odwiedzimy, ale to, żeby nigdy nie przestać wyruszać w drogę.

Nominacje do Nagrody
Orzeł Służby Publicznej 2026

st. asp. Daria Tomczak

Policjantka, która nie bała się ognia

19 sierpnia 2025 roku w Namysłowie,
w położonym na starych murach obronnych Hotelu Polonia, wybuchł pożar. Na miejsce zdarzenia natychmiast wezwano wszystkie służby.

Pierwszą, która przyjechała do palącego się budynku była
st. asp. Daria Tomczak.

Zorientowawszy się szybko, że wewnątrz mogą znajdować się ludzie, natychmiast wbiegła na pierwsze piętro hotelu. Tam,
w jednym z pokoi znalazła mężczyznę. Z powodu silnego zadymienia, nie czekając na pomoc – samodzielnie ewakuowała go drugim wyjściem.

Następnie policjantka ponownie wróciła w miejsce pożaru
i przy pomocy pałki wybijała szyby w oknach lokalu, aby móc gasić ogień gaśnicą, którą zabrała ze swojego służbowego samochodu. Dopiero po chwili na miejsce zdarzenia przyjechała Ochotnicza Straż Pożarna oraz zastępy Państwowej Straży Pożarnej z Namysłowa.

Przez cały czas prowadzonej indywidualnie akcji ratunkowej policjantka pozostawała w stanie bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia. Jej wielka odwaga i profesjonalizm ocaliły życie człowieka oraz realnie zmniejszyły straty materialne.

st. asp. Daria Tomczak

Pełni służbę na stanowisku dzielnicowy rewiru. Najbardziej lubi podróże ze swoim mężem i dwójką dzieci.

Uwielbia bieganie. Startuje w biegach 5-kilometrowych
i w półmaratonach. Niejednokrotnie stawała na podium
w zawodach biegowych.

funkcjonariusz samodzielnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji

Policjant silniejszy niż nurty rzeki

Słoneczne popołudnie, gwar plażowiczów, beztroski, wakacyjny czas, nic nie zapowiadało dramatu… a jednak sceny, które rozegrały się tego dnia nad zalewem w Cedzynie, niedaleko Kielc,
na zawsze pozostaną w pamięci wypoczywających tam ludzi.

Leniwe popołudnie 20 sierpnia 2025 r. przerwał nagle rozpaczliwy krzyk. Ktoś zauważył, że młody chłopak, który jeszcze przed chwilą pływał w pobliżu koryta wpadającej
do zalewu rzeki, nie wynurzył się na powierzchnię.

Jedną z osób, która wypoczywała wtedy nad wodą był funkcjonariusz Samodzielnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji w Kielcach, wykwalifikowany nurek i ratownik. Usłyszawszy wołanie o pomoc, bez chwili namysłu rzucił się do wody. Zanurkował w miejscu, gdzie nurt rzeki tworzy zdradliwe zagłębienie. Podczas drugiego zanurzenia, w mętnej wodzie, przy ograniczonej widoczności, wyczuł bezwładne ciało. Wyciągnięty przez niego na brzeg, szesnastoletni chłopiec na dawał żadnych oznak życia. Aspirant natychmiast rozpoczął resuscytację krążeniowo‑oddechową nastolatka. Plażowicze wstrzymali oddech, obserwując dramatyczną walkę o życie młodego człowieka.

Jeszcze przed przyjazdem Zespołu Ratownictwa Medycznego udało się przywrócić chłopcu oddech i krążenie. Gdy karetka dotarła na miejsce, nastolatek żył – a stało się to tylko dzięki błyskawicznej reakcji i niezwykłej odwadze policjanta, który ani przez moment nie zawahał się, by ruszyć mu na ratunek.

funkcjonariusz samodzielnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji

Funkcjonariusz, który uratował życie tonącego chłopca,
to człowiek, w którym służba i codzienność tworzą wyjątkową całość. Funkcjonariusz na co dzień jest antyterrorystą – opanowanym, stanowczym, zdecydowanym i gotowym
na najtrudniejsze interwencje.

W sytuacjach zagrożenia działa szybko i pewnie, tak jak wtedy, gdy bez chwili wahania wskoczył do wody, by ocalić dziecko.

Choć zawodowo jest antyterrorystą, człowiekiem, który potrafi obezwładnić napastnika w kilka sekund, znakomitym strzelcem, to w domu jego umiejętności tracą moc. W domu to nie on obezwładnia, ale najbliżsi obezwładniają jego.

Najważniejsza w jego życiu jest rodzina, zarówno ta bliska jak i dalsza. Kiedy wszyscy jej członkowie zbierają się razem, dom dziadków zmienia się w poligon, a wtedy nawet najbardziej poważny antyterrorysta nie ma szans zachować powagi.

Jako mąż, tata i wujek jest kompletnie bez szans.
Po zawodowym twardzielu nie ma śladu. Bo choć na służbie jest specjalistą od neutralizowania zagrożeń, to w domu to on jest neutralizowany – przez miłość, bliskość i niekończące się rodzinne żarty. To właśnie chwile z rodziną dają mu siłę, by każdego dnia zakładać mundur i wracać do służby
z przekonaniem, że warto.

asp. Zbigniew Krępecki i asp. Mariusz Mazurek

Ratowali samobójcę, narażając własne życie

7 lutego 2025 roku, aspiranci Zbigniew Krępecki
i Mariusz Mazurek zostali wezwani na wiadukt drogowy w Lublinie, na którym za barierkami stał mężczyzna, który chciał skoczyć z mostu
i popełnić samobójstwo.

Dramatyzmu sytuacji dodawał fakt, że wszystko to działo się nad mocno uczęszczaną drogą szybkiego ruchu. Zachowując szczególne zasady ostrożności, policjanci dyskretnie odwrócili uwagę mężczyzny i chwycili go za ręce, dosłownie chwilę przed tym, jak mężczyzna puścił barierkę i odepchnął się
od niej mocno nogami. Mundurowi zdołali go utrzymać i nie dopuścić do skoku, mimo że mężczyzna cały czas szarpał się, wisząc w powietrzu nad jadącymi pod nim samochodami.

Obaj policjanci wykazali się niezwykłym opanowaniem, doświadczeniem i siłą fizyczną, ratując niedoszłego samobójcę od pewnej śmierci. Cały czas narażali przy tym swoje życie. Mogli zostać pociągnięci w dół, na drogę, co doprowadziłoby do tragicznego w skutkach wypadku. Mimo realnego niebezpieczeństwa policjantom ostatecznie udało się wciągnąć mężczyznę na wiadukt, przekazać go odpowiednim służbom medycznym i dać mu szansę na nowe życie.

asp. Zbigniew Krępecki

Pełni służbę na stanowisku asystenta zespołu w Wydziale Wywiadowczym Komendy Miejskiej Policji w Lublinie.

Aspirant Krępecki jest również aktywnym członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej, gdzie z zaangażowaniem uczestniczy w działaniach na rzecz lokalnej społeczności.

Regularnie wspiera szkolenia oraz zajęcia dla dzieci i młodzieży, w tym dla członków Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej, przekazując wiedzę i kształtując postawy odpowiedzialności oraz gotowości do niesienia pomocy.

Jego postawa jest przykładem służby, nie tylko w wymiarze zawodowym, ale również społecznym – blisko ludzi i spraw ważnych dla mieszkańców.

Za oddanie, poświęcenie oraz narażanie własnego zdrowia
i życia w ratowaniu innych uhonorowany medalem im. podkomisarza Policji Andrzeja Struja. W 2014 roku uhonorowany Odznaką Zasługi im. mjr Jana Piwnika „Ponurego” za uratowanie tonącego w rzece mężczyzny.

Jest ojcem dwójki dzieci, a jego zainteresowania to wędkarstwo, pożarnictwo i sporty walki (jest instruktorem).

asp. Mariusz Mazurek

Pełni służbę na stanowisku asystenta zespołu w Wydziale Wywiadowczym Komendy Miejskiej Policji w Lublinie. Wcześniej przez pięć lat pełnił służbę w Oddziale Prewencji.

Do Policji wstąpił w 2013 roku by pomagać innym ludziom. Taką postawę zaszczepili w nim jego rodzice. Swoje obowiązki stara się wykonywać profesjonalnie i najlepiej jak potrafi.

Od jedenastu lat jest szczęśliwym mężem a od sześciu również ojcem syna Mikołaja. Uwielbia aktywnie spędzać czas – piłka nożna, pływanie, siłownia. Wspólnie z rodziną lubi podróżować
i odwiedzać nowe miejsca. Jest pasjonatem piłki nożnej
i wielkim fanem klubu piłkarskiego Juventus Turyn. Swoją pasją zaraził syna, który obecnie trenuje piłkę nożną w Akademii Piłkarskiej Motor Lublin.

W 2017 roku jego żona Jolanta uległa wypadkowi komunikacyjnemu, w wyniku którego obecnie jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim. Mimo przeciwności losu wspólnie cieszą się życiem.

asp. Daniel Zapolski

Strażak, który dał małemu chłopcu drugie życie

3 kwietnia 2025 roku, w Nowej Wsi, rozegrały się dramatyczne wydarzenia. Do przydomowego szamba wpadł trzyletni chłopczyk. Zrozpaczeni rodzice dziecka natychmiast zaalarmowali swoich sąsiadów, błagając o pomoc kogo się dało.

W tym czasie niedaleko ich domu przebywał aspirant Daniel Zapolski, na co dzień pełniący służbę w sekcji kwatermistrzowsko‑technicznej Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Suwałkach.

Mimo że nie miał przy sobie żadnego fachowego sprzętu, strażak błyskawicznie ruszył na pomoc dziecku i jego rodzinie. Niestety 3-latek nie był już widoczny na powierzchni ścieków, co oznaczało, że znajduje się na dnie zbiornika. Z pomocą sąsiadów strażak opuścił ojca chłopca na pasach do zbiornika znajdującego się około 3 m pod powierzchnią ziemi
i wypełnionego nieczystościami do wysokości ponad 1 m. Dzięki temu ojcu udało się znaleźć synka na dnie szamba
i wydobyć go na powierzchnię.

Nieprzytomne, sine i nie dające żadnych oznak życiowych dziecko, przejął natychmiast aspirant Daniel Zapolski, który udrożnił mu drogi oddechowe a także rozpoczął resuscytację krążeniowo – oddechową. Ponieważ chłopczyk miał szczękościsk, wentylację trzeba było wykonywać metodą
usta-nos. Dopiero po kilku cyklach tych działań chłopiec odzyskał oddech i świadomość. Służby ratunkowe dotarły
na miejsce kilka minut po przywróceniu funkcji życiowych
u dziecka.

Nie ma żadnych wątpliwości, że tylko odważne, szybkie
i bardzo profesjonalne działania aspiranta Zapolskiego uratowały życie małego chłopca, który dokładnie kilka dni temu, obchodził pierwsze urodziny swojego drugiego – darowanego życia.

asp. Daniel Zapolski

Służbę w Państwowej Straży Pożarnej rozpoczął w listopadzie 2009 roku na stanowisku stażysty w Jednostce Ratowniczo-Gaśniczej w Suwałkach. Przez 7 lat brał czynny udział
w działaniach ratowniczo-gaśniczych jako ratownik, po czy został przeniesiony do pełnienia służby na Stanowisku Kierowania Komendanta Miejskiego PSP w Suwałkach jako Dyżurny Stanowiska Kierowania. W 2022 roku został przeniesiony do Sekcji Kwatermistrzowsko-Technicznej gdzie pełni służbę do dziś.

Prywatnie mąż i ojciec dwójki dzieci: 12-letniej córki i 9-letniego syna.